Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Κάτω απ' τις πέτρες της Αγοράς.

Αφιερωμένο στη μνήμη του Μάνου Χατζιδάκι και στη Ρωμαϊκή του Αγορά*



Γλιστρώντας στα σοκάκια της Πλάκας, ανακαλύπτεις ίχνη βαριά. Οι τουρίστες δεν σε εμποδίζουν να σηκώσεις τους μικρούς, αρχαίους βράχους της Ρωμαϊκής Αγοράς. Κι εκεί, κάτω από κάθε πέτρα που κλοτσάς καθημερινά αδιάφορος, ξεσκεπάζεις και μια μελωδία του Χατζιδάκι. "Κάθε σπίτι κρύβει λίγη αγάπη στη σιωπή...", σου θυμίζει η πόλη. "Θυμήσου με, είμαι ακόμα ζωντανή. Εδώ. Κάτω απ´ το χάρτινο το φεγγαράκι, που το συντροφεύει τ' αστέρι του Βοριά." Και τότε η φίλη του κοιτάζει αποσβολωμένη απροσδιόριστα, σαν να προσπαθεί να εντοπίσει έναν ήχο απ´ τα παλιά. Ο σύντροφός της τον ακούει! Μαζί. Είναι σαν να ´ρχεται να σου πιάνει το χέρι και να σου λέει:"Εγώ είμαι εδώ, περιπλανήσου ελεύθερα!".
Η στιγμή αυτή γίνεται πια παρελθόν κι η φίλη ανοιγοκλείνει τα μάτια δακρυσμένη: "Θυμήθηκα", προφέρει με βραχνάδα στη φωνή. Ίσα που αρθρώνει τη λέξη. "Τώρα το δάκρυ κυλάει στο χώμα και πέρα απ´ το Βοριά. Ένα καράβι ρωτάει ακόμα πού θα βρει στεριά...", ακούνε μόνο εκείνοι. Κανείς άλλος.
Η κατηφόρα δύσκολη. Στις πλάτες τους η παλιά Αθήνα, οι μελωδίες της, ο Μάνος που έφυγε νωρίς... Ο καθένας χαμένος στη δικιά του, σκληρή Αθανασία. Εκείνη σκέφτεται την αποτυχημένη της προσωπική ζωή και κείνος μια απαγορευμένη προσφώνηση. Η Κλητική πολλών ανθρώπων δεν θα ξανακουγόταν απ´ το στόμα του. Ευχές χωρίς ανταπόκριση.
"Καθαρτικός ο πόνος της νοσταλγίας", σκέφτεται και της πιάνει το χέρι. Η ντροπή υποχωρεί, όπως τρέχει να κρυφτεί ο φοβισμένος σκύλος στο άκουσμα μιας κόρνας αυτοκινήτου.
"Καθαρτικός ο πόνος της νοσταλγίας ", σκέφτεται και του το σφίγγει κι εκείνη.
Το τότε γλείφει τις αισθήσεις τους, όπως τα κύματα της τρικυμίας τα θαλασσινά βράχια. "Πάντα θα υπάρχουμε", τους ψιθυρίζει η παλιά πόλη. "Τ´ ακούτε; Ακούστε τον άνεμο της Αθήνας. Φωνάζει ο Γκάτσος για μιαν Αθανασία."
Κι έτσι συνεχίζουν τη διαδρομή τους. Με ίσκιους από αόρατα φαντάσματα που τους συντροφεύουν ως την Πνύκα. Από κει και πέρα απαγορεύεται να τους συνοδεύσουν. Ο χώρος απευθύνεται αυστηρώς προς ανθρώπους. Ερωτευμένους. Με οτιδήποτε. Με οποιονδήποτε.